Doğal koşucular, greyhoundlar ve whippetler özel parkurlarda yarışırlar. At yarışlarında olduğu gibi bu gösterilerde de müşterek bahis geçerlidir.

Köpek yarışlarının başlangıç tarihi Roma öncesine kadar uzanır. Ancak bu yarışların kuralları, Elizabeth İngilteresi’nde belirlendi, özel dernekler kuruldu, parkurlar inşa edildi ve köpekler yarışma yetenekleri dikkate alınarak üretildi.

Eski yarışlarda bir yaban tavşanı serbest bırakılır, köpekler tavşanın peşine düşerdi. Avı yakalayan ilk köpek yarışı kazanmış olurdu. Hayvanseverler bu durumu protesto ettiler. Bunun üzerine 1876’da ilk mekanik tavşan imal edildi. Ancak bu mekanik tavşan kötü çalışıyordu. En büyük yarış olayları sırasında kırıldı ve tam bir kargaşaya neden oldu. Bu aygıt 1900’lerde Amerikalı bir mühendis, Owen Smith, tarafından mükemmelleştirildi. O zamandan beri, gerek İngiltere’de gerekse, Birleşik Devletler’de yarış parkurları mantar biter gibi ---cög---aldı, bu gösterilere ilgi duyanların ve bahse girenlerin sayısı arttı. Günümüzde köpek yarışları teşvik edilen bir spordur. Bu yarışlar her şeyden önce en eski ve en saf köpek cinslerinden birini korumanın ve geliştirmenin araçlarından biri olmuştur.

Köpekler, 400, 600 hatta 1000 metre uzunluğunda kumdan parkurlar üzerinde koşarlar. Köpek dokuz aylıkken eğitim başlar. Birbuçuk yaşında yarışa hazır hale gelir. Yarış köpeği 30 kg.dan daha ağır olmamalı ve 400 metreyi 22 saniyede koşabilmelidir. Bir greyhound bir saatte 70 km. koşabilir.

İyi bir cinsin şampiyon olabilmesi için bir yarış atı gibi bakım görmesi gerekir; beslenmesi denetlenmeli, eğitimine özen gösterilmelidir. Mekanik tavşan bırakıldıktan sonra başlayan sürat koşusu sırasında köpeğin kasları gerilir. Bu nedenle yarıştan önce köpeğin kalçaları, atletlerin kaslarını sıcak tutmak için yapıldığı gibi, kafurulu alkolle ovulur.

Bazı Anglo-Saxon ve İspanyol ülkeleri canlı tavşan kullanma uygulamasını, tavşanın az da olsa ölümden kurtulma şansınıa sahip olduğu açık yarış alanlarında değil, böyle bir şansın hiç olmadığı kapalı parkurlarda da, sürdümüşlerdir. Ancak bunun utancı köpeğe değil, insana aittir.

---